Republika Łotwy

Republika Łotwy, Republika Łotewska – Latvijas Republika. Łotwa łot. Latvija. Łotwa jest państwem Europy Północnej, które powstało w 1918 roku.  Na lądzie graniczy z Estonią (339 km), Rosją (217 km), Litwą (453 km) oraz Białorusią (141 km). Łączna długość granic litewskich to około 1150 km. Dodatkowo Łotwa ma w swoim posiadaniu 531 km wybrzeża nad Morzem Bałtyckim. Republika Łotewska należy do NATO od 29 marca  2004 roku, należy też do: ONZ, OBWE, Rady Europy oraz Rady Bałtyckiej i Rady Państw Morza Bałtyckiego, a od maja 2004 znajduje się w Unii Europejskiej.

Ustrój polityczny Łotwy

Głową państwa jest prezydent, który jest wybierany przez Sejm, a jego kadencja trwa 4 lata, z kolei organem ustawodawczym jest jednoizbowy parlament – Sejm (Saeima), składający się ze 100 parlamentarzystów wybieranych na czteroletnią kadencję. Prezydent ma m.in. za zadanie reprezentacje kraju na arenie międzynarodowej, jest najwyższym zwierzchnikiem sił zbrojnych Łotwy, a także ma prawo powoływać i odwoływać ambasadorów i innych przedstawicieli państwa. 

Premier wyznaczany jest przez prezydenta państwa. Gabinet Ministrów musi otrzymać wotum zaufania w Sejmie, jest przed nim także odpowiedzialny za swoje działania. Z kolei organ wykonawczy to Gabinet Ministrów (Ministru kabinets), który składa się z premiera i ministrów przez niego powołanych. 

Partie polityczne jakie mają własne reprezentacje w parlamencie: Ludowa Partia Zgody (Tautas Saskaņas partija, TSP), Dla Ojczyzny i Wolności/Łotewski Narodowy Ruch Niepodległości (Tēvzemei un Brīvībai/LNNK, TB/LNNK). Łotewska Unia Rolników (Latvijas Zemnieku savienība, LZS), O Prawa Człowieka w Zjednoczonej Łotwie (Par cilvēka tiesībām vienotā Latvijā, PCTVL), Partia Ludowa (Tautas partija, TP),  Nowa Era (Jaunais laiks, JL), Pierwsza Partia Łotwy (Latvijas Pirmā Partija, LPP), Łotewska Partia Socjalistyczna (Latvijas Sociālistiskās partija, LSP), Partia Zielonych (Latvijas Zaļā partija, LZP). 

Historia Łotwy

Od końca XII w. trwała penetracja niemiecka, a sam kraj zasiedlony był przez bałtyckie plemiona oraz ugrofińskie od strony północnej od IX do XI wieku. O czasów penetracji niemieckiej zaczęły się tam silne i długie wpływy niemieckie i skandynawskie. Litwa została podbita w XIII wieku przez Niemiecki Zakon Kawalerów Mieczowych i schrystianizowana. Od tego momentu Litwa stanowiła część Inflant, który obejmował dzisiejszą Łotwę i Estonię gdzie ludność miejska mówiła w większości po niemiecku, a ludność wiejska głównie po łotewsku oraz w północnej części estońsku i innych językach grupy fińskiej. W 1561 włączony do Rzeczpospolitej Obojga Narodów(Kurlandia i Semigalia jako lenno). W latach od 1621 do 1629 część północna zdobyta przez Szwecję.  Z powodu specyfiki niemieckiego państwa zakonnego i wynikających z tego wewnętrznych konfliktów Łotysze nie zostali do końca zgermanizowani i przetrwali, jako naród, do dziś, choć wpływ kultury niemieckiej i skandynawskiej na Łotyszy jest silny. W pakcie Ribbentrop-Mołotow w sowieckiej strefie wpływów: w 1939 utworzenie sowieckich baz wojskowych, od czerwca 1940 okupacja i w sierpniu 1940 włączenie do ZSRR – jako Łotewska SRR (do 1990). W latach 1941-1945 okupacja niemiecka. W maju 1990 deklaracja przywrócenia niepodległości.